غلام همت آنم که زیر چرخ کبود         زهر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

قلعه نوعی چه می گوید؟
خبرهای نا امید کننده
حرف زیبا را باید مشاهیر بزنند
همان «دسر» را بگوییم بهتر است
صبر بسیار بباید
سفرنامه میمند
اهواز شهر هرت 2
شب یلدا
چند پرسش از آقای جلالی
حق «اون» را خوردند
راه حل مشکل مهریّه
در افشانی تازه علی دایی
حکایت جرثفیل و کامیون
به یاد عباس حجازی
اگر در ایران بودند
تخلف مالی، از نگاهی دیگر
زنده باد امیرهوشنگ
مستعصم بالله معاصر
جای شکرش باقیست
سفرنامه ارمنستان 3
سفرنامه ارمنستان 2
سفرنامه ارمنستان 1
تفاوت دو مربی
فوتبال ما مدیون اوست
سفرنامه نخجوان 2
فریب وایمکس ایرانسل را نخورید
سفرنامه نخجوان 1
تحول در قوه قضاییه
عواقب حذف یارانه شیر
ماجرا چه بود؟

آرشیو مطالب وبلاگ

هل بچون خورن، گور بُوَه مال دنیا
مسئولیت تاره دکتر صالحی
سفرنامه کردستان عراق
نامه سرگشاده به مدیرعامل
وبلاگ دشمنان من
مدیریت پلیسی
شرکت نگو یه خوشه انگور
باز هم از دکتر صالحی
عواقب عنوان دکترای اون
معمای حل نشدنی
خبرهای ناگوار
امان از این روزگار
در دانشگاه آزاد قبول شدم
پل مهندس ش
روزگار قریب

من علی اکبر قلمی هستم. پنجاه و اندی سن دارم و از هنگام تولد تا کنون در اهواز ساکن هستم و در سازمان آب و برق خوزستان و شرکت برق منطقه ای خوزستان شاغل بوده ام و از تاریخ 25/12/88 بازنشسته شدم.در این وبلاگ پندارها و نگرش های خود را در باره هر آنچه که در پیرامون خود می بینم به خصوص در مورد محل کارم که بهترین ساعتها از بهترین سالهای زندگیم در آن به هدر رفت و همچنین سرگذشت تلخ و شیرینی را که از سر گذرانده ام می نویسم. منظورم از محل کار که گاهی از آن با نام سازمان و یا شرکت یاد می کنم هر دو شرکتی هستند که در آنها کار کرده ام. در این میان ممکن است از کسانی که در پیدایش این خاطرات نقشی داشته اند نام ببرم و ایرادی در این کار نمی بینم چرا که نقش آفرینی آنان بخشی از زندگی من بوده است. تلاش می کنم که همچون نیاکان خود که راستی را یگانه راه و دروغ را بلایی همسان دشمن و خشکسالی می دانستند، راستی را پاس بدارم تا کسی را آزرده نکنم و در این راه از ایزد پاک یاری می جویم.